طراحی اپلیکیشن در مشهد

ORM چیست ؟
ORM چیست پرسشی میباشد که معمولاً وقتی مطرح میشود که نرم افزار‌نویس با عدم وضوح‌های تعامل بدون واسطه با مقر داده روبه‌رو می گردد ORM که مخفف Object–Relational Mapping میباشد، یک تکنیک در اپ‌نویسی به حساب میآید که قابلیت رابطه در میان دنیای شی‌گرا و مقر داده‌های ارتباط‌ای را مهیا می‌نماید. غرض اساسی این منش، کاهش تعلق بدون واسطه کدهای اپلیکیشن به دستورها SQL و بی آلایش‌سازی پروسه ذخیره‌سازی و بازیابی طراحی اپلیکیشن در مشهد داده‌ها میباشد.

orm چیست

در استعمال از ORM ، داده‌هایی که در مقر داده‌های ارتباط‌ای ذخیره میشوند، به صورت کلاس‌ها و آبجکت‌ها در اپلیکیشن اکران داده میگردند. به‌مکان آن‌که اپلیکیشن‌نویس برای هر عملیات، کوئری‌های زمانبر و تکراری SQL بنویسد، با ساختارهای شی‌گرای گویش نرم افزار‌نویسی خودکار می‌نماید و ORM وظیفه تبدیل این ساختارها به امرها مطلوب مقر داده را بر ذمه میگیرد. به همین ادله، ORM را می‌اقتدار نوعی واسطه یا این که معنی کننده خود کار دربین اپلیکیشن و دیتابیس دانست.

برای ادراک خوب این زمینه، فرض نمائید در اکنون بسط نرم افزار‌ای میباشید که نقش یک دفترچه تلفن را دارااست. درین نرم‌افزار، هر کاربر دربرگیرنده اطلاعاتی مانند اسم، شماره تماس و آدرس میباشد. این داده ها میتوانند در پوسته یک کلاس مانند Person تمجید شوند و هر شماره تلفن نیز به‌تیتر یک موجودیت جدا در حیث گرفته گردد. با به کار گیری از ORM ، ذخیره‌سازی یا این که بازیابی این داده ها از مقر داده فارغ از نیاز به تایپ کردن بدون واسطه دستورها SQL اجرا می‌گردد و همه عملیات در پس‌قضیه رئیس شود.

مقر داده‌های ارتباط‌ای، داده‌ها را در پوسته جداولی با ردیف‌ها و ستون‌های مشخص و معلوم محافظت می‌نمایند. هر جدول گروه‌ای از فیلدها را در خویش مکان میدهد که ساختاری به طور کاملً متعدد با ساختار آبجکت‌ها در اپلیکیشن‌های شی‌گرا داراست. در حالی که آبجکت‌ها در خاطر نرم‌افزار قرار دارا‌هستند و صرفا در محدوده اجرای نرم‌افزار قابل به کار گیری می باشند، داده‌های مقر داده به‌شکل مشترک در چنگ یوزرها و سیستم‌های متفاوت قرار میگیرند. این تفاوت ذاتی در میان دو ساختار، یکی‌از معضل‌های اساسی در گسترش اپلیکیشن به شمار می‌رود.

در‌این در میان، ORM راهکاری ارائه می دهد تا این مسافت ساختاری به‌شکل خود کار مدیر خواهد شد. این تکنیک با نگاشت درست داده‌ها، رابطه در میان جداول مقر داده و آبجکت‌های اپ را برقرار می‌نماید و ابهام‌های فنی این هماهنگی را از نگاه اپ‌نویس مخفی نگه میدارد.

یکی‌از مفاهیم اصلی در‌این روند، پایداری داده‌ها یا این که Persistence میباشد . ORM می بایست بتواند داده‌های مرتبط با آبجکت‌ها را به شکلی ذخیره نماید که ارتباط ها آنها نگهداری خواهد شد و بعداز نقطه پایان اجرای نرم افزار نیز قابلیت و امکان بازیابی مجددشان وجود داشته باشد. هنگامی که‌این روند به‌صدق صورت بپذیرد، داده‌ها حتی بعداز سکوت شدن سیستم نیز باقی می مانند و مجدد قابل به کارگیری خواهند بود.

ORM چیست ؟
ORM چیست پرسشی میباشد که معمولاً وقتی مطرح میشود که نرم افزار‌نویس با عدم وضوح‌های تعامل بدون واسطه با مقر داده روبه‌رو می گردد ORM که مخفف Object–Relational Mapping میباشد، یک تکنیک در اپ‌نویسی به حساب میآید که قابلیت رابطه در میان دنیای شی‌گرا و مقر داده‌های ارتباط‌ای را مهیا می‌نماید. غرض اساسی این منش، کاهش تعلق بدون واسطه کدهای اپلیکیشن به دستورها SQL و بی آلایش‌سازی پروسه ذخیره‌سازی و بازیابی طراحی اپلیکیشن در مشهد داده‌ها میباشد.

orm چیست

در استعمال از ORM ، داده‌هایی که در مقر داده‌های ارتباط‌ای ذخیره میشوند، به صورت کلاس‌ها و آبجکت‌ها در اپلیکیشن اکران داده میگردند. به‌مکان آن‌که اپلیکیشن‌نویس برای هر عملیات، کوئری‌های زمانبر و تکراری SQL بنویسد، با ساختارهای شی‌گرای گویش نرم افزار‌نویسی خودکار می‌نماید و ORM وظیفه تبدیل این ساختارها به امرها مطلوب مقر داده را بر ذمه میگیرد. به همین ادله، ORM را می‌اقتدار نوعی واسطه یا این که معنی کننده خود کار دربین اپلیکیشن و دیتابیس دانست.

برای ادراک خوب این زمینه، فرض نمائید در اکنون بسط نرم افزار‌ای میباشید که نقش یک دفترچه تلفن را دارااست. درین نرم‌افزار، هر کاربر دربرگیرنده اطلاعاتی مانند اسم، شماره تماس و آدرس میباشد. این داده ها میتوانند در پوسته یک کلاس مانند Person تمجید شوند و هر شماره تلفن نیز به‌تیتر یک موجودیت جدا در حیث گرفته گردد. با به کار گیری از ORM ، ذخیره‌سازی یا این که بازیابی این داده ها از مقر داده فارغ از نیاز به تایپ کردن بدون واسطه دستورها SQL اجرا می‌گردد و همه عملیات در پس‌قضیه رئیس شود.

مقر داده‌های ارتباط‌ای، داده‌ها را در پوسته جداولی با ردیف‌ها و ستون‌های مشخص و معلوم محافظت می‌نمایند. هر جدول گروه‌ای از فیلدها را در خویش مکان میدهد که ساختاری به طور کاملً متعدد با ساختار آبجکت‌ها در اپلیکیشن‌های شی‌گرا داراست. در حالی که آبجکت‌ها در خاطر نرم‌افزار قرار دارا‌هستند و صرفا در محدوده اجرای نرم‌افزار قابل به کار گیری می باشند، داده‌های مقر داده به‌شکل مشترک در چنگ یوزرها و سیستم‌های متفاوت قرار میگیرند. این تفاوت ذاتی در میان دو ساختار، یکی‌از معضل‌های اساسی در گسترش اپلیکیشن به شمار می‌رود.

در‌این در میان، ORM راهکاری ارائه می دهد تا این مسافت ساختاری به‌شکل خود کار مدیر خواهد شد. این تکنیک با نگاشت درست داده‌ها، رابطه در میان جداول مقر داده و آبجکت‌های اپ را برقرار می‌نماید و ابهام‌های فنی این هماهنگی را از نگاه اپ‌نویس مخفی نگه میدارد.

یکی‌از مفاهیم اصلی در‌این روند، پایداری داده‌ها یا این که Persistence میباشد . ORM می بایست بتواند داده‌های مرتبط با آبجکت‌ها را به شکلی ذخیره نماید که ارتباط ها آنها نگهداری خواهد شد و بعداز نقطه پایان اجرای نرم افزار نیز قابلیت و امکان بازیابی مجددشان وجود داشته باشد. هنگامی که‌این روند به‌صدق صورت بپذیرد، داده‌ها حتی بعداز سکوت شدن سیستم نیز باقی می مانند و مجدد قابل به کارگیری خواهند بود.